Monthly Archives: Grudzień 2015

Praca na czarno – ciąg dalszy

Prace dorywcze, w szarej strefie – gros naszych wychowanków, silnych, zdrowych fizycznie pracuje na czarno na budowach (szkolnictwo, powiat limanowski). Szczególnym rodzajem pracy w szarej strefie było świadczenie pracy między zakończeniem umowy na czas określony a zawarciem kolejnej umowy na czas określony. W międzyczasie wykonywano „pracę na czarno”. Była to stosowana praktyka, ponieważ trzecia umowa, zgodnie z obowiązującymi przepisami, powinna być zawarta na czas nieokreślony, a pracodawcy chcieli jej uniknąć.

Continue reading

Opinie o przyszłości chronionego rynku pracy

Odnośnie przyszłości chronionego rynku pracy dla osób niepełnosprawnych ścierafy się dwie opinie. Pierwsza, według której lepszym rozwiązaniem dla znacznej grupy osób niepełnosprawnych jest stworzenie specjalnych warunków, dzięki czemu czuliby się bardziej swobodni: pracowaliby tam w swoim gronie, spokojni, że nikt na nich dziwnie nie patrzy (starostwo, powiat sokolski). Uważano, że ZPCH powinny być utrzymane, bo zapewniają swoim pracownikom należyte warunki socjalno-medyczne, a przez system dofinansowań zachęcają do zatrudnienia: to wynika z tego, że mając status Zakładu Pracy Chronionej, mają dotacje i z tego powodu inaczej patrzą na pracowników (PCPR, Skierniewice).

Continue reading

Zalety Zakładów Pracy Chronionej – ciąg dalszy

Andex jest dobrym przykładem, gdzie przestrzegane są normy -jak jest 7 godzin, to jest siedem godzin, że dba się o pracownika, osłona socjalna jest tam dobra. Zresztą sam wygląd zakładu już świadczy o gospodarzu. Mówi się, że w innych zakładach pracuje się nie 7 ale 10 godzin. (samorząd, Skierniewice)

Continue reading

Dobre praktyki w Powiecie żarskim

Mimo konieczności doskonalenia systemu wsparcia dla osób niepełnosprawnych, poszczególne instytucje skutecznie realizują swoje zadania. Pozytywnym sygnałem jest to, że w trakcie badania, udało się wyodrębnić przynajmniej trzy warte podkreślenia przykłady dobrych praktyk z zakresu przygotowania zawodowego i zatrudnienia osób niepełnosprawnych.

Continue reading

Propozycje dobrych rozwiązań – Powiat kraśnicki cz. II

W Kraśniku widać przede wszystkim potrzebę zwiększenia efektywności współpracy między poszczególnymi instytucjami powiatowymi i miejskimi w celu zapewnienia lepszej informacji o możliwościach i prawach osób nie- pełnosprawnych. Szczególnie ważne jest, aby w tę sieć włączyły się organizacje pozarządowe i szkoły specjalne. Ich pracownicy czują się pozostawieni samym sobie. Powiatowy Urząd Pracy jako jedyne źródło wiedzy o możliwościach zatrudnienia w powiecie, nie jest instytucją wystarczającą. Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie deklaruje, że jego pracownicy starają się udostępniać zarówno w formie ulotek, jak i korespondencji wysyłanej do potencjalnie zainteresowanych instytucji, informacje o możliwościach szkoleń i programów, o których dowiadują się z różnych źródeł. Jednocześnie osoby ze środowiska osób niepełnosprawnych skarżą się na brak dostatecznej informacji ze strony PCPR-u. Aby uzyskać wgląd w listę ofert pracy dla niepełnosprawnych, czy w ofertę szkoleń realizowanych przez PUP, należy się do tych jednostek wybrać osobiście, zadać odpowiednie pytania odpowiednim urzędnikom i kontynuować poszukiwania, korzystając z Internetu. Nie każda osoba niepełnosprawna ma takie możliwości. Stąd postulat skuteczniejszej polityki informacyjnej prowadzonej przez instytucje samorządowe powiatu.

Continue reading

Dobre praktyki – Powiat stargardzki

Dynamika stargardzkiego środowiska lokalnego i znaczna liczba projektów adresowanych do osób niepełnosprawnych sprawia, że wskazanie jednego z nich nie jest oczywiste. Dla skutecznego wsparcia zatrudnienia osób niepełnosprawnych konieczne jest, obok pracy z samymi osobami niepełnosprawnymi i pracodawcami, przewartościowanie postaw społecznych i uzyskanie trwałego uznania wśród odbiorców pracy. Ten efekt uzyskali członkowie Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym Koło w Stargardzie Szczecińskim, tworząc kompleksowy system opieki i rehabilitacji społecznej oraz zawodowej osób upośledzonych umysłowo. Na system składają się Warsztaty Terapii Zajęciowej, Zakład Aktywności Zawodowej Centralna Kuchnia, Środowiskowy Dom Samopomocy i mieszkania chronione dla osób z upośledzeniem umysłowym.

Continue reading

Reintegracja zawodowa młodzieży niepełnosprawnej

Dążenie do poszerzenia współpracy powinno, ich zdaniem, dotyczyć wymiany informacji, przeprowadzenia diagnozy problemów środowiska niepełnosprawnych w oparciu o doświadczenie, wiedzę i informacje posiadane przez każdą z instytucji oraz inicjowania wspólnych programów.

Continue reading

Sytuacja życiowa osób niepełnosprawnych

Ogromne znaczenie dla sytuacji życiowej osób niepełnosprawnych w powiecie skarżyskim ma również lokalny system wspomagania. Instytucje, takie jak: starostwo, PCPR, PUP, szkoły, organizacje pozarządowe, Klub Integracji Społecznej (działający przy MOPS) jedynie w granicach swoich kompetencji stykają się z osobami niepełnosprawnymi, a więc jako klientami pomocy społecznej, bezrobotnymi poszukującymi pracy. Jakakolwiek współpraca instytucjonalna odbywa się głównie na płaszczyźnie nieformalnej: ktoś coś usłyszy i potem idzie i pyta (przedstawiciel KIS). Nikt jednak nie czuje się odpowiedzialny za osoby niepełnosprawne. Poszukująca pracy osoba niepełnosprawna musi przebyć bardzo długą drogę „od instytucji do instytucji”, by załatwić jakąkolwiek sprawę, co niejednokrotnie w ogóle nie jest możliwe z powodów architektonicznych. Według relacji doradcy zawodowego z PUP, poszukująca pracy osoba niepełnosprawna w samym Urzędzie Pracy musi skontaktować się z co najmniej trzema osobami: z kimś od rejestracji, z pośrednikiem pracy oraz z doradcą zawodowym, ewentualnie z pracownikiem do spraw szkoleń. Innym problemem na płaszczyźnie współpracy instytucjonalnej jest konflikt kompetencji ujawniający się w sytuacjach, kiedy podejmowane są działania na rzecz osób niepełnosprawnych wymagające kooperacji i zaangażowania kilku podmiotów.

Continue reading

Powiat ełcki – powiat nadziei dla niepełnosprawnych

Powiat ełcki położony jest we wschodniej części województwa warmińsko-mazurskiego. Swoim zasięgiem obejmuje miasto Ełk oraz gminy: Ełk, Kalinowo, Prostki i Stare Juchy. Powiat, zajmujący obszar 1111,9 km2, zamieszkuje 83,7 tysięcy mieszkańców. Wśród nich 10,6% stanowią osoby niepełnosprawne1.

Continue reading

Ruda Śląska – budżetowe miejsca pracy

Ruda Śląska jest miastem na prawach powiatu położonym w centrum aglomeracji śląskiej, leżącym pomiędzy innymi miastami na prawach powiatu – Chorzowem, Zabrzem, Świętochłowicami, Bytomiem i powiatem mikołow- skim. Miasto Ruda Śląska według danych na koniec 2005 roku liczyło 147 tysięcy mieszkańców1, jego powierzchnia wynosi 78 km2. Gęstość zaludnienia równa jest 1885 osoby/km2. Jest ona pięciokrotnie wyższa niż przeciętna gęstość zaludnienia w województwie śląskim. Na strukturę zatrudnienia w Rudzie Śląskiej składa się przemysł (63%), ochrona zdrowia i opieka społeczna (7%), edukacja (5,7%), transport (2%), budownictwo (4,9%), handel i naprawy (6,9%), pozostałe działy – 10,5%2. Według danych z Narodowego Spisu Powszechnego w 2002 roku wśród mieszkańców Rudy Śląskiej było 11 876 osób niepełnosprawnych. Wśród nich 2087 (18%) to osoby aktywne zawodowo, z czego 1454 (70%) posiada zatrudnienie3.

Continue reading

Nadużycia ze strony pracodawców z Zakładów Pracy Chronionej

Zaznaczono już wyżej potrzebę większego zaangażowania się władz samorządowych w proces aktywizacji zawodowej osób niepełnosprawnych. W powszechnym odczuciu działalność OAZON jest niewystarczająca w stosunku do potrzeb. W działania należałoby włączyć inne placówki samorządowe. Co do samej działalności OAZON, zwracano uwagę na potrzebę ograniczenia pracy „za biurkiem”, na rzecz wyjścia w teren, bardziej aktywnej polityki aktywizacji osób niepełnosprawnych. Należałoby również zwiększyć liczbę etatów doradców zawodowych w OAZON. Kontrowersyjna jest także kwestia szkoleń. Ze szkoleń dla bezrobotnych w Powiatowym Urzędzie Pracy korzysta niewielka liczba osób niepełnosprawnych. Według pracodawców, zamiast szkolić bezrobotnych, należy przeznaczać większe środki na dofinansowanie szkoleń tych, którzy pracę już znaleźli. Jeśli pracodawca miałby zapewnioną taką dotację na przeszkolenie pracownika, byłby bardziej niż do tej pory skłonny do zatrudniania osób niepełnosprawnych, nawet tych o niskich kwalifikacjach. Z kolei szkolenia, jakie prowadzi PUP, powinny być bezpośrednio skorelowane z zapotrzebowaniem zgłaszanym z rynku pracy.

Continue reading

Propozycje dobrych rozwiązań w Rudzie Śląskiej – kontynuacja

Ważnym czynnikiem hamującym możliwość korzystania z form dofinansowania do zatrudnienia osób niepełnosprawnych jest też niepewność co do przyszłych warunków, jakie panować będą na rynku. Konieczność częstych zmian profilu działalności przedsiębiorstwa ze względu na niestabilność warunków rynkowych jest przeszkodą w tworzeniu stanowisk pracy z dofinansowaniem PFRON z powodu na długi okres obowiązywania umów z Funduszem.

Continue reading

Reintegracja zawodowa młodzieży niepełnosprawnej

Nowe typy kontraktów nie były dobrze znane wśród pracodawców, przedstawicieli innych instytucji i wśród osób niepełnosprawnych. To jedna z przyczyn ograniczonego ich stosowania. Brak wiedzy o nietypowych formach zatrudnienia i deklarowana niechęć w stosunku do wykorzystania ich na przykład we własnej firmie w skrajnych wypadkach wywoływała irytację w trakcie wywiadu:

Continue reading