Monthly Archives: Lipiec 2017

Dobre praktyki – Skierniewice cz. II

Andex funkcjonuje po części samowystarczalnie. Właściciel osobiście poszukiwał pracowników pozyskawszy uprzednio listę osób niepełnosprawnych z urzędu pracy. Spośród pozyskanych wówczas osób część pracuje do dziś. Dobra marka firmy sprawiła, że zgłasza się wiele osób chętnych do pracy. Gdyby ekonomiczna racjonalność wskazywała zwiększenie zatrudnienia w tym przedsiębiorstwie, właściciel nie miałby problemu ze znalezieniem odpowiednich pracowników. Twierdzi on, że informacji o osobach niepełnosprawnych nie musi czerpać z PUP, ponieważ wystarczają mu dane, które zebrał w czasie działalności zakładu (ja mam swój własny urząd pracy u mnie w biurku). Sama firma pełni rolę przysposabiającą do zawodu – szkolenia odbywają się na jej terenie, starsi pracownicy instruują młodszych. Budowa zakładu była prowadzona przez własnych pracowników (bez udziału firm budowlanych z zewnątrz), co w tej chwili pozwoliło na rozszerzenie działalności i uniknięcie zwolnień. Firma ogłosiła, że rozpoczyna działalność budowlano- wykończeniową. W ten sposób ludzie, którzy nauczyli się zawodu budowlańca w trakcie budowy zakładu, a którzy w chwili obecnej musieliby zostać zwolnieni, utrzymali zatrudnienie.

Continue reading

Dobre praktyki – Powiat skarżyski cz. II

Podpisaliśmy umowę na robienie dla nich półfabrykatów a także przyuczaliśmy takie osoby niepełnosprawne do czynności, które mogłyby tam wykonywać [… ] no ale niestety spółdzielnia jest obecnie w stanie likwidacji (przedstawiciel WTZ).

Continue reading

Dobre praktyki – Powiat limanowski cz. II

Istotną rolę w tworzeniu dobrego klimatu wokół zatrudniania osób niepełnosprawnych w powiecie limanowskim, przełamywaniu stereotypów na ich temat wśród pracodawców, decydentów i społeczności lokalnej odgrywają organizacje pozarządowe. Stowarzyszenia pozwalają na integrację osób niepełnosprawnych i pełnosprawnych, stwarzają osobom niepełnosprawnym okazję do wyjścia z domu, przełamania izolacji, dają szansę na bycie razem osób niepełnosprawnych i zdrowych, na wzajemne poznanie siebie, poznanie swoich problemów i oczekiwań. Co dwa lata w Limanowej odbywają się spotkania osób niepełnosprawnych i ich przyjaciół, gromadzące około 1000 uczestników. Podczas tych spotkań wręczane są statuetki „Cyrenejczyka” osobom zasłużonym w niesieniu pomocy osobom niepełnosprawnym. Choć działalność organizacji pozarządowych skupia się przede wszystkim na rehabilitacji społecznej, to wydaje się ona koniecznym krokiem, który przeciera ścieżki dla działań związanych z rehabilitacją zawodową. Na szczególną uwagę zasługuje działalność następujących stowarzyszeń:

Continue reading

Dobre praktyki – Powiat kraśnicki

Na terenie samego powiatu kraśnickiego brak jest spektakularnych przykładów praktyk skierowanych tylko i wyłącznie na zwiększenie aktywności zawodowej niepełnosprawnej młodzieży. Najpopularniejszą formą działania w tym zakresie są staże dofinansowywane z Powiatowego Urzędu Pracy. Jednak trudno ocenić ich rzeczywistą rolę w promowaniu niepełnosprawnych jako pełnowartościowych pracowników. Opinie na ich temat były dość zróżnicowane i nie dawały pełnego obrazu sytuacji. Żadna z organizacji pozarządowych, w których prowadzono wywiady, nie realizowała programu skierowanego bezpośrednio do tej grupy i żadna ze szkół specjalnych nie wychodzi w tym zakresie poza realizowany przez siebie program edukacyjny.

Continue reading

Dobre praktyki – Powiat kraśnicki cz. II

Zarówno z przytoczonych wcześniej wypowiedzi, jak i z tego przykładu na nowoczesne i profesjonalne podejście do zatrudnienia wynika, że pracodawcy szukają osób po prostu komp tentnych i odpowiednich na dane stanowisko. Wydaje się, że w tym świetle, jednym z elementów zwiększenia aktywizacji zawodowej młodych osób niepełnosprawnych jest uświadamianie zarówno im, jak i potencjalnym pracodawcom, że w przypadku osób niepełnosprawnych, tak jak i w przypadku osób zdrowych, najważniejszym elementem procesu, na który składa się kształcenie, poszukiwanie i ubieganie się o pracę jest uwypuklanie kompetencji przyszłego pracownika. Nie należy zatem promować takich, czy innych form zatrudnienia tylko ze względu na ich przydatność dla osób niepełnosprawnych, ale trzeba promować takie postawy, które doprowadzą do tego, żeby pracodawca postrzegał niepełnosprawnego pracownika jako osobę odpowiednią na dane stanowisko. Może się wydawać to trudnym zadaniem, ale w lubelskiej Agencji to się udaje. Jej doświadczenie mogłoby być świetną podstawą do założenia filii lokalnej na terenie powiatu kraśnickiego.

Continue reading

Dobre praktyki – Powiat ełcki

Istniejące dobre praktyki – projekty prowadzone przez: PCPR („Niepełnosprawny pracownik – pozorny problem”) i Caritas Diecezji Ełckiej („Indywidualne Ścieżki Kariery Zawodowej Szansą dla Osób Niepełnosprawnych”) – tworzą zręby całościowego rozwiązania4. Celem programu PCPR-ujest wyposażenie pracodawców w kompleksową wiedzę o kwestii zatrudniania osób niepełnosprawnych, kierowania niepełnosprawnymi pracownikami oraz w umiejętności praktyczne, na przykład umiejętność obsługi dofinansowań lub przygotowywania wymaganej dokumentacji zatrudnienia. Prócz dostarczenia wiedzy i know-how, zadaniem programu jest także rewalidacja sposo-

Continue reading

Dobre praktyki na terenie Powiatu złotoryjskiego

System pomocy osobom niepełnosprawnym zaczęto budować po reformie administracyjnej z 1999 roku. Władze nowo powstałego powiatu złotoryjskie- go za jeden z celów działania przyjęły poprawę polityki wobec osób niepełnosprawnych. Przyjęto, że powiat złotoryjski będzie takim osobom przyjazny. Jakie cele przyjęto, co konkretnie zrobiono?

Continue reading

Dobre praktyki na terenie Powiatu złotoryjskiego cz. II

W ostatnim czasie zostały również zorganizowane przez Fundację Rozwoju Powiatu Złotoryjskiego „Szkolenia dla służb pracujących z niepełnosprawnym klientem w powiecie złotoryjskim” dla przedstawicieli administracji samorządowej. Szkolenie to zawiera zarówno blok zajęć pedagogiczno-psy- chologicznych, jak również naukę języka migowego. Bierze w nim udział 60 osób z powiatu.

Continue reading

Częste kontrole, niejednoznaczne prawo, biurokracja

Zatrudnienie osób niepełnosprawnych było postrzegane przez część pracodawców jako: generowanie sobie kłopotów, branie sobie kłopotu na głowę. Jako argumenty przeciwko takim decyzjom podawano: dodatkowe kontrole, prowadzenie dodatkowej księgowości, podejrzenia o nadużycia i wykorzystywanie osób niepełnosprawnych. W rejonach, gdzie na rynku pracy był nadmiar chętnych osób do pracy, decyzje o zatrudnieniu osób niepełnosprawnych uważano za nieracjonalne.

Continue reading

Co wpływa na aktywizacje zawodową osób niepełnosprawnych cz. II

Wśród dobrych rozwiązań, zmierzających do aktywizacji zawodowej osób niepełnosprawnych, wymienianych przez badanych, pojawiają się także elastyczne formy zatrudnienia. I choć tradycyjna umowa o pracę jest najwyżej ceniona przez większość respondentów, to inne formy bywały już wykorzystywane w powiecie inowrocławskim i są postrzegane jako pewna szansa. Praca w niepełnym wymiarze czasu jest uważana za korzystną w tym sensie, że pozwala uniknąć dylematu wymienionego już wyżej, polegającego na wybo- rze między otrzymywaniem renty a podjęciem pracy. Minusem takiego rozwiązania jest jednak częste, zdaniem badanych, „uzupełnianie” niepełnego czasu pracy poprzez „częściowe” zatrudnienie danej osoby niepełnosprawnej w szarej strefie. Otrzymując wynagrodzenie za pewną część etatu, osoba ta pracuje w pełnym wymiarze, dodatkowe świadczenia otrzymując „na czarno”. Umowa na czas wykonania pewnej pracy byłaby również korzystna. Wiele osób, które dotychczas wykonywały prace sezonowe bez umowy, między innymi w rolnictwie, mogłoby otrzymywać tego rodzaju umowy. Problemem jednak byłoby nakłonienie stron stosunku pracy do zawarcia takich kontraktów. Pozytywnie oceniana jest telepraca, która dotychczas występowała raczej rzadko. Niektórzy podchodzą do niej jednak sceptycznie, łącząc ją z sektorem usług, słabo rozwiniętym na terenie powiatu inowrocławskiego. Telepraca jest korzystna dla osób, które z różnych względów nie mogą, lub nie chcą poruszać się w przestrzeni poza miejscem zamieszkania. Niektórzy podchodzą to niej jednak sceptycznie, łącząc ją z sektorem usług, słabo rozwiniętym na terenie powiatu inowrocławskiego. Praca chałupnicza, mimo że przez niektórych badanych jest uważana za dobre rozwiązanie, dla większości jest jednak przeżytkiem, dodatkowo obarczonym złą opinią, spowodowaną nadużyciami i wykorzystywaniem pracowników zatrudnianych na tej zasadzie, jakie miały miejsce w przeszłości. Jako najkorzystniejsza nietypowa forma zatrudnienia, wymieniane jest zatrudnienie wspierane na otwartym rynku pracy. System dotacji PFRON jest uważany za czynnik mobilizujący pracodawców do zatrudniania niepełnosprawnych. Jego minusem jest konieczność zmagania się z dużą ilością dodatkowych formalności, związanych z uzyskiwaniem dofinansowań.

Continue reading

Barierry w środowiskach rodzinnych

Dodatkowym problemem było skłonienie absolwentów niepełnosprawnych i ich rodzin do podjęcia aktywności w WTZ lub ZAZ. Problem ten był szczególnie widoczny w powiatach ziemskich i ubogich, ponieważ dostęp do placówek edukacyjnych i zawodowych był utrudniony ze względu na dojazd. Dotyczyło to zwłaszcza mieszkańców wiosek. W wielu powiatach ustawiała się długa kolejka osób oczekujących na miejsce w WTZ nam zależało, żeby wyciągnąć ludzi z tych wiosek, bo miasto to sobie poradzi […] Dla nich Złotoryja jest wielkim światem (WTZ, powiat złotoryjski).

Continue reading