Analiza różnych form zatrudnienia

W związku z tym należy zwrócić uwagę na dwie kwestie budujące potencjalne przewagi konkurencyjne niepełnosprawnego pracownika. Po pierwsze, jest to wykształcenie, kwalifikacje zawodowe dostosowane do zapotrzebowania pracodawców z otwartego rynku pracy, a po drugie, trafny dobór pracowników. Na wszystkich etapach edukacji szkolnej i wejścia na rynek pracy kluczową rolę powinni odgrywać doradcy zawodowi umiejący określić profil edukacyjny i zawodowy osoby niepełnosprawnej i pomóc w trafnym doborze oferty pracy.

Analiza różnych form zatrudnienia wskazuje, że różnorodność oferty ułatwia dostosowanie zatrudnienia do potrzeb i możliwości młodej osoby niepełnosprawnej i do zapotrzebowania otwartego rynku pracy. Powinny być rozwijane zarówno formy tradycyjne (umowa o pracę na czas nieokreślony, w pełnym wymiarze czasu pracy), jak i nietypowe o charakterze pracowniczym (na przykład umowa w niepełnym wymiarze czasu pracy, różnego typu umowy okresowe, telepraca, podział miejsca pracy, grupowa organizacja pracy) i niepracowniczym (na przykład umowa zlecenia, umowa o dzieło) oraz samozatrudnienie. Ważne jest także rozwijanie form przeznaczonych dla grup marginalizowanych na rynku pracy, wspieranych ze środków publicznych: zatrudnienia subsydiowanego (staży, przygotowania zawodowego, prac interwencyjnych), spółdzielni socjalnych i własnej działalności gospodarczej, z wykorzystaniem preferencyjnych pożyczek. Także wolontariat postrzegany jest jako istotny element nabywania umiejętności społecznych i zawodowych. Rozwojowi różnych form zatrudnienia powinien towarzyszyć zróżnicowany system wsparcia kierowany do pracodawców, do osób niepełnosprawnych, umożliwiający rozwój zatrudnienia samodzielnego, ale i wspomaganego na otwartym rynku pracy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *