Dobre praktyki na terenie Powiatu złotoryjskiego cz. II

W ostatnim czasie zostały również zorganizowane przez Fundację Rozwoju Powiatu Złotoryjskiego „Szkolenia dla służb pracujących z niepełnosprawnym klientem w powiecie złotoryjskim” dla przedstawicieli administracji samorządowej. Szkolenie to zawiera zarówno blok zajęć pedagogiczno-psy- chologicznych, jak również naukę języka migowego. Bierze w nim udział 60 osób z powiatu.

Od września 2006 roku rozpoczęto realizację projektu „Diagnoza Zapotrzebowania i Możliwości Pracy Niepełnosprawnych Mieszkańców Powiatu Złotoryj skiego”. Diagnoza ta ma na celu rozpoznanie sytuacji osób niepełnosprawnych w powiecie. W ramach przeprowadzania tego projektu ankieterzy będą chodzili od domu do domu i zapisywali informacje o osobach niepełnosprawnych – o ich potrzebach, dolegliwościach. Wszystkie te działania mają na celu stworzenie w przyszłości bardziej skutecznej strategii pomocy tym osobom, szczególnie w zakresie aktywizacji ich na rynku pracy. Warto przy okazji powiedzieć, że niektórzy z ankieterów realizujących projekt to również osoby niepełnosprawne.

W miarę pozyskiwania środków z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych niewielki powiat złotoryjski stał się, jak to nazwał jeden z rozmówców, zagłębiem pomocy osobom niepełnosprawnym, miejscem do pewnego stopnia „wzorcowym”. Co więcej na terenie powiatu działa kilka Zakładów Pracy Chronionej i zakładów pracy na otwartym rynku pracy, które za pośrednictwem Powiatowego Urzędu Pracy zatrudniają młode osoby niepełnosprawne. Za pewien sukces na tym polu można uznać wypowiedź przedstawicielki przedsiębiorstwa z chronionego rynku pracy:

Powiem szczerze, że czasami to my się szarpiemy o niepełnosprawnego szczególnie na te refundowane stanowiska tam jednak są pewne wymogi i czasami, bywa tak, że dzwonimy po firmach i pytamy: nie zwolniliście kogoś? Mamy nadzieję, że jest jeszcze ktoś, kto nie doszedł do urzędu pracy i nie zarejestrował się. Dochodzi do takich sytuacji w tej chwili (przedstawiciel chronionego rynku pracy).

Czynione są również starania, aby oferta edukacyjna dla młodych osób niepełnosprawnych była – w miarę możliwości – różnorodna. Rozwiązania, które są stosowane powodują, że uczeń niepełnosprawny nie może czuć się zapomniany. Brak szczególnych programów kształcenia młodych osób niepełnosprawnych, nadrabiany jest poprzez duże zaangażowanie osób mających z nimi kontakt. Co więcej, wśród osób, które współpracują z osobami niepełnosprawnymi istnieje silne przekonanie, że osoby te powinny się uczyć wraz z osobami w pełni sprawnymi.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *