Dostęp do rynku pracy przez Warsztaty Terapii Zajęciowej

Warsztaty Terapii Zajęciowej i Zakłady Aktywności Zawodowej uznawano za ważne elementy systemu rehabilitacji społecznej i zawodowej w powiatach. Traktowano je często jako zamknięty system głównie dla osób niepełnosprawnych intelektualnie, które nie miały szans na pracę na otwartym rynku pracy lub ze znacznym stopniem niepełnosprawności. W wypowiedziach przedstawicieli samorządu często zwracano uwagę na nierozwiązany problem, jakim jest droga edukacyjna i zawodowa osób niepełnosprawnych intelektualnie. Wskazywano na brak wystarczających miejsc w WTZ i ZAZ oraz długi czas oczekiwania. Dotyczyło to na przykład młodzieży opuszczającej Ośrodki Szkolno-Wychowawcze: osoby idą na bruk, bo ta rodzina już sobie nie radzi (PCPR, powiat złotoryjski):

Te osoby, które skończyły już Zespół Szkół Specjalnych i nie mają za bardzo, co ze sobą w powiecie ełckim począć, to te warsztaty są dla nich kolejnym etapem edukacji. WTZ są jedynym miejscem, gdzie te osoby mogą w pełni poświęcać swój czas, rozwijać się edukacyjnie i zawodowo (starostwo, powiat ełcki).

Osoby ze znacznym i umiarkowanym stopniem niepełnosprawności […] to albo nie szukają wcale, albo też nie ma dla nich po prostu ofert pracy […] osoba w normie intelektualnej ma większe szanse (WTZ, powiat skarżyski).

Nasze dzieci po jej skończeniu [szkoły specjalnej] nie mają szans na znalezienie pracy, przeważnie przebywają w domu lub w Domu Pobytu Dziennego. Nie ma mowy o świadczeniu przez nich jakiejkolwiek prac. Jeżeli nawet taka praca by się znalazła, nasz absolwent musiałby cały czas pracować pod opieką osoby zdrowej, a zapewnienie tego jest nierealne (szkolnictwo, powiat ostrowski).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *