Gdynia – niepełnosprawni na fali

Gdynia jest nadbałtyckim miastem, w którym mieszka niemal 250 tysięcy mieszkańców1. Około 15%2 z nich stanowią osoby niepełnosprawne, stąd niezbędne jest, aby problematyka działań dotyczących tej grupy brana była pod uwagę przy tworzeniu polityki społecznej miasta. Sytuacja społeczno-zawodowa w Gdyni nie należy do najgorszych. Stopa bezrobocia na koniec pierwszego półrocza 2006 roku wynosiła tu 6,8%, co stanowi wartość zdecydowanie niższą, w porównaniu do średniej stopy krajowej. Ze względu na specyficzny charakter miasta – położenie, dużą sezonowość rynku pracy, bliskość innych okręgów zawodowych tworzących Trójmiasto, w Gdyni łatwiej znaleźć pracę również osobom niepełnosprawnym. Jednocześnie dominujący w Gdyni sektor – żegluga i gospodarka morska, jest praktycznie zamknięty dla tej grupy zawodowej. Dane liczbowe Powiatowego Urzędu Pracy w Gdyni, uwzględniające osoby niepełnosprawne będące w ewidencji w końcu półrocza 2006 roku pokazują, iż na 30 czerwca 2006 roku w urzędzie tym zarejestrowanych było jako bezrobotnych 350 osób niepełnosprawnych oraz 70 osób niepełnosprawnych jako poszukujących pracy nie pozostających w zatrudnieniu. Z 350 bezrobotnych osób niepełnosprawnych zarejestrowanych w Powiatowym Urzędzie Pracy w Gdyni, 13,4% stanowiły osoby będące w przedziale wiekowym między 18-29 lat. Wśród osób poszukujących pracy nie pozostających w zatrudnieniu grupa ta była nieco liczniejsza i stanowiła 21,42%. Dominującą grupę z młodych bezrobotnych osób niepełnosprawnych stanowiły osoby pozostające bez pracy od sześciu do dwunastu miesięcy. Najczęstszy czas pozostawania bez pracy młodych niepełnosprawnych poszukujących pracy i nie pozostających w zatrudnieniu, to okres od jednego do trzech miesięcy. 42,6% z całej grupy niepracującej młodzieży zarejestrowanej w PUP, stanowiły młode niepełnosprawne kobiety.

Warto zaznaczyć, iż liczby te nie odzwierciedlają w pełni ilości osób niepełnosprawnych pozostających bez pracy w Gdyni. Pomimo próśb, organizowanych akcji kierowanych do niepełnosprawnych, sporego nakładu pracy osób zatrudnionych przy ewidencji, nie udaje się ciągle przekonać wszystkich niepełnosprawnych bezrobotnych do tego, aby rejestrowali się w urzędzie. Wartości te mogą być jednak istotne. Świadomość struktury tej grupy społecznej jest niezwykle istotna dla poruszanego w tej monografii tematu. Ewentualne tworzenie i rozwój elastycznych form zatrudnienia będzie kierowane przede wszystkim do tych osób.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *