Kwestia zatrudnienia osób niepełnosprawnych

W aktywizacji zawodowej młodych osób niepełnosprawnych znaczącą rolę odgrywają czynniki ekonomiczne. Różnica między wysokością dostępnych świadczeń a dochodomi z pracy powinna być bardziej znacząca, szczególnie ze względu na raczej defensywne strategie życiowe i lękowe nastawienie osób niepełnosprawnych. Z drugiej strony należy się zastanowić nad bardziej elastycznymi rozwiązaniami umożliwiającymi łączenie renty socjalnej z pracą – nawet z gwarancjami jej utrzymania w przypadku podjęcia zatrudnienia. Obawy związane z utratą renty socjalnej są poważną przeszkodą w procesie aktywizacji zawodowej młodzieży niepełnosprawnej kończącej szkołę.

Organizacje pozarządowe pełnią dużą, choć wciąż za małą rolę, w aktywizacji zawodowej i pomocy dla osób niepełnosprawnych. Mogą one aktywnie prowadzić wiele form aktywizacji, szkolenia i aktywnego poszukiwania pracy. Znacząca jest ich innowacyjność we wprowadzaniu nowych rozwiązań odnoszących się do przygotowania zawodowego i zatrudnienia osób niepełnosprawnych na otwartym rynku pracy. Pobudzają one także do własnej aktywności środowisko osób niepełnosprawnych. Od ich aktywności zależy także postawa władz samorządowych lub uczelnianych wobec osób niepełnosprawnych.

Odnosząc się do kwestii zatrudnienia młodych osób niepełnosprawnych wysuwamy następujące propozycje. Pozycja osób niepełnosprawnych w szkole i w pracy silnie podlega wpływowi stereotypów. Stereotypy wciąż silnie decydująo niechęci do ich zatrudnienia czy o sposobie traktowania ich w szkole. Powoduje to niekiedy nawet ukrywanie własnej niepełnosprawności przed pracodawcą. Stereotypy wpływają także na formy pomocy dla osób niepełnosprawnych i nakierowują ją na bardziej „widoczne”, ruchowe, formy niepełnosprawności. Stosunek pracodawców z otwartego rynku pracy, który mógłby być potencjalnym rynkiem pracy niepełnosprawnych, znacząco rzutował na szanse zatrudnienia osób niepełnosprawnych. Wciąż silne są negatywne stereotypy i obawy przed ich zatrudnianiem. Także system bodźców finansowych nie zachęca do zatrudniania osób niepełnosprawnych. Osoba niepełnosprawna kojarzy się z mniej wydajnym, trudnym, nie do końca pewnym pracownikiem, z którego zatrudnieniem nie wiążą się żadne widoczne korzyści a jedynie obawy, czy nie wzbudzi to negatywnych reakcji u klientów. Obecność osób niepełnosprawnych powoduje dodatkowe obciążenia, nie związane z głównych kierunkiem działania firmy, w postaci kosztownego i kłopotliwego przystosowania dla nich miejsc pracy. Jednak większe zainteresowanie pracodawców może wystąpić nie w efekcie akcji propagandowych, konkursów, choć są one nie bez znaczenia, ale posiadania potrzebnych im kwalifikacji przez pracowników niepełnosprawnych, szczególnie z zakresu bardziej nowoczesnych zawodów i profesji. Przy braku kwalifikacji także i zachęty finansowe mają ograniczone działanie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *