Obraz młodych osób niepełnosprawnych z otwartego rynku pracy

Dostęp do otwartego rynku pracy dla młodych osób niepełnosprawnych był selektywny. Najważniejszą kwestią było znalezienie takiego stanowiska pracy, które odpowiadałoby predyspozycjom osoby niepełnosprawnej: kwes tia umiejętności i stopień niepełnosprawności stanowi pewną całość (szkolnictwo, powiat sokolski). Na otwartym rynku pracy niechętnie zatrudniano osoby chore psychicznie i niepełnosprawne intelektualnie. W wielu powiatach jedną z najbardziej pokrzywdzonych grup były osoby z niepełnosprawnością ruchu – poruszające się na wózkach. Na małych rynkach pracy, w których dominowały niewielkie zakłady pracy, podkreślano, że nie opłaca się inwestować w usuwanie barier architektonicznych. Pojawiał się także ambiwalentny stosunek do młodych pracowników. Wskazywano na ich brak doświadczenia, niską motywację, nierealistyczne wyobrażenia o standardach pracy, obawy związane z utratą renty. Wymieniano bariery mentalne, podkreślając, że to właśnie konstrukcja psychiczna tych osób często utrudnia im podjęcie i utrzymanie pracy.

Opinie pracodawców o niepełnosprawnych pracownikach na otwartym rynku pracy były pozytywne, jeżeli zagwarantowali im odpowiednie stanowisko pracy. Wtedy mówiono o osobach niepełnosprawnych, że są to: dobrzy, oddani pracownicy. Kwalifikacje zawodowe osób niepełnosprawnych nie stały na przeszkodzie do podjęcia zatrudnienia, jeśli te osoby były zagospodarowane zgodnie z predyspozycjami i możliwościami zdrowotnymi ja jestem bardzo zadowolona, właściwe same plusy widzę, mam wykwalifikowanego pracownika, na któiym mogę polegać, który zajmuje się całą tą papierkową robotą a ja zajmuję się tym, czym chcę (pracodawca, powiat sokolski).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *