Polityka integracji społecznej

Działania z zakresu integracji społecznej, w tym aktywizacji zawodowej młodych osób niepełnosprawnych, są zadaniem publicznym wykonywanym zarówno przez administrację rządową, jak i administrację samorządową. Obserwujemy wyraźną tendencję do wzrostu aktywności i zakresu działania instytucji samorządu terytorialnego, które są adresowane do środowisk osób niepełnosprawnych. Wzrost znaczenia samorządów terytorialnych w rozwiązywaniu programów osób niepełnosprawnych jest czynnikiem sprzyjającym osiąganiu wyższej jakości działań realizowanych w tej sferze polityki publicznej z kilku powodów:

Występuje ściślejszy związek pomiędzy podmiotami projektującymi politykę publiczną a środowiskami, do których jest ona adresowana (większa zdolność do diagnozy problemów, potrzeb i oczekiwań). Powoduje to przywiązywanie większej wagi do programowania i przeprowadzania przedsięwzięć służących osobom niepełnosprawnym niż w przypadku administracji rządowej (większy wpływ czynnika odpowiedzialności demokratycznej).

Samorząd terytorialny dysponuje większymi możliwościami realizacji polityki integracji społecznej (w tym aktywizacji zawodowej młodych osób niepełnosprawnych). Przejawia się to między innymi w powoływaniu wyspecjalizowanych w tej problematyce jednostek organizacyjnych w strukturach urzędów samorządowych, większej elastyczności w przyjmowaniu rozwiązań organizacyjnych dostosowanych do lokalnych potrzeb i możliwości, większej zdolności do koordynowania działań wykonywanych w odrębnych administracyjnie obszarach działania (na przykład możliwość wdrażania przedsięwzięć łączących sektory pomocy społecznej, oświaty i rozwoju gospodarczego).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *