Powiat ełcki – powiat nadziei dla niepełnosprawnych

Powiat ełcki położony jest we wschodniej części województwa warmińsko-mazurskiego. Swoim zasięgiem obejmuje miasto Ełk oraz gminy: Ełk, Kalinowo, Prostki i Stare Juchy. Powiat, zajmujący obszar 1111,9 km2, zamieszkuje 83,7 tysięcy mieszkańców. Wśród nich 10,6% stanowią osoby niepełnosprawne1.

Sytuacja zawodowa niepełnosprawnej młodzieży w powiecie ełckim nie jest problemem, ponieważ kwestia ta właściwie nie została jeszcze wydzielona z ogólnego problemu niepełnosprawności, który skądinąd zresztą sam w sobie nie jest jednolity. Problem niepełnosprawności albo pozostaje zupełnie niewydzielony jako odrębna kwestia społeczna (dotyczy zwłaszcza jednostek administracji terenowej): albo jest wyodrębniony fragmentarycznie – jak w przypadku instytucji odpowiadającej za edukację ponadgimnazjalną, gdzie rozpoznanym wymiarem niepełnosprawności jest upośledzenie umysłowe2, a pozostałe niepełnosprawności to są pojedyncze przypadki i to jest zadanie dyrektorów szkół i pedagogów szkolnych, żeby pomóc tej młodzieży (przedstawiciel szkolnictwa): albo wreszcie pozostaje celowo niewyodrębnia- ny, na przykład w Powiatowym Urzędzie Pracy, który definiuje swoje zadanie jako radzenie sobie z bardzo wysokim bezrobociem głęboko naznaczającym powiat ełcki i który dąży do egalitaryzacji poszukujących pracy3.

Rynek pracy w powiecie ełckim jest trudny dla wszystkich. Jednak pomimo wolnego, ale stabilnego spadku stopy bezrobocia, odsetek niepełnosprawnych bezrobotnych nie zmniejsza się. Niepełnosprawna młodzież (około 26% niepełnosprawnych zarejestrowanych w pierwszej połowie 2006 roku) długo pozostaje bez pracy – ponad jedna trzecia rok i dłużej. Problemowi wysokiego bezrobocia towarzyszy również problem dezaktywizacji społecznej i patologii wzorców funkcjonowania otaczających miasto Ełk terenów popegeerowskich, gdzie niepełnosprawność jest nierzadko narzędziem „radzenia sobie” (na przykład uzyskiwania świadczeń) lub źródłem wstydu. Wskutek biedy, bierności i zaniedbań rodziców, niepełnosprawność często reprodukuje wykluczenie wśród młodych. Młode osoby niepełnosprawne bardzo często przedwcześnie kończą edukację, a ponadto brak im etosu, nawyku i poważania pracy. To pierwsze niemal całkowicie zamyka dostęp do rynku pracy, to drugie znacznie ogranicza możliwość utrzymania posady.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *