Problemy związane z zatrudnieniem młodzieży niepełnosprawnej

Celem artykułu jest odpowiedź na pytanie o hamulce procesu instytucjonalizacji zatrudnienia młodzieży niepełnosprawnej na otwartym rynku pracy. Czy należy tych determinant szukać w obowiązujących rozwiązaniach prawnych, zwyczajach i praktyce poszczególnych organizacji, procesach stereotypowego postrzegania zatrudnienia i ról pracowniczych osób niepełnosprawnych, braku wiedzy o innych formach zatrudnienia osób niepełnosprawnych i obawach związanych z upowszechnianiem nietypowych form zatrudnienia? Omówione problemy szczegółowe dotyczyć będą zatrudnienia na chronionym i otwartym rynku pracy młodych osób niepełnosprawnych oraz wykorzystania nietypowych form w zatrudnieniu młodych osób niepełnosprawnych na lokalnych rynkach pracy.

Nawiązując do przytoczonej wcześniej definicji Northa mechanizm instytucjonalizacji można scharakteryzować za pomocą reguł, praw formalnych oraz norm, konwencji nieformalnych, jak i sposobów ich zabezpieczenia, na przykład poprzez sankcje prawne, normy kulturowe. Aktorzy instytucjonalni uczą się i przyswajają nowe struktury, ale trwałe zakotwiczenie nowych struktur jest procesem wieloetapowym i dokonuje się w wyniku ścierania się różnych grup interesów.

W artykule analizie zostaną oddane następujące problemy związane z zatrudnieniem młodzieży niepełnosprawnej: wybór i preferencje dotyczące zatrudnienia na chronionym i otwartym rynek pracy, stosunek do klasycznej umowy o pracę i innych form pracy zarobkowej oraz pracy niepłatnej. W opracowaniu zostali uwzględnieni następujący aktorzy instytucjonalni: pracodawcy z chronionego rynku pracy, pracodawcy z otwartego rynku pracy, przedstawiciele Powiatowego Urzędu Pracy, przedstawiciele władz samorządu i innych jego jednostek, przedstawiciele szkolnictwa, organizacji pozarządowych, lokalni informatorzy. Ważny był też charakter opisywanego rynku pracy, czy jest to metropolia, inny powiat grodzki, czy powiat ziemski oraz sytuacja zatrudnienia na lokalnym rynku pracy. Istotny jest też kontekst wieku w pytaniach o szanse na rynku pracy. Dla wielu rozmówców wiek nie był podstawową zmienną wyróżniająca, w stosunku do innej uważanej za główną dystynkcji, jaką był podział na osoby niepełnosprawne i osoby sprawne. Stąd w wielu wypowiedziach sytuację młodych i starszych osób niepełnosprawnych uogólniano. Starałam się jednak zwrócić uwagę na te problemy, które są szczególnie ważne w wypadku młodych osób, to jest na proces wchodzenia w role zawodowe po szkole. Jest to szczególna sytuacja młodych osób, odmienna od procesu aktywizacji zawodowej grup starszych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *