Propozycje dobrych rozwiązań – Powiat ełcki

Podejmowane w powiecie inicjatywy instytucjonalne (w tym dotyczące przeciwdziałania bezrobociu), mają charakter powszechny – beneficjentami mogą być osoby niepełnosprawne, także młodzież. Nie ma natomiast strategii i programów z zakresu aktywizacji zawodowej dedykowanych wyłącznie młodym niepełnosprawnym. Wydaje się jednak, że w powiecie ełckim istnieje duży potencjał dla tworzenia rozwiązań systemowych w celu zwiększania zatrudnienia tej grupy. Kreślona przez różnych aktorów instytucjonalnych wizja dobrych rozwiązań jest bardzo konkretna, klarowna i zaskakująco jednolita. Dominują w niej trzy wątki: kwestia lepszej instytucjonalizacji problemu, kwestia tworzenia rynku pracy dla niepełnosprawnej młodzieży zagrożonej trwałym z niego wykluczeniem, wreszcie problem dopasowania profili kształcenia osób niepełnosprawnych do potrzeb rynku pracy.

Niedostateczna instytucjonalizacja to brak infrastruktury – systemowego rozwiązania, które ujmowałoby całość złożonej z różnych wiązek problemów kwestii niepełnosprawności. Choć wiele podejmowanych inicjatyw ma charakter międzyinstytucjonalny, to odczuwalne jest duże rozproszenie działań – każda instytucja zajmuje się jakimś ich wycinkiem. PCPR, który jest najbliżej modelu zintegrowanej obsługi osób niepełnosprawnych, tak podsumowuje ten problem jeśli mielibyśmy tak naprawdę pomagać młodym osobom niepełnosprawnym, to potrzebowalibyśmy szerszych informacji o nich, na przykład, jakie szkoły skończyli, czy było indywidualne nauczanie, w jakim zakresie, czy gdzieś starali się o pracę, czy zgłaszają się do PUP, co myślą o kontynuacji nauki, o studiach. Nikt nie prowadzi takiej informacji. [… ] Szkoła, urząd pracy – żebym miał trochę więcej danych niż tylko statystyczną informację o ilości osób zarejestrowanych, na przykład ze szkoły – ile osób ją opuszcza każdego roku (przedstawiciel PCPR).

Brak jest spajającego ogniwa instytucjonalnego, wspólnej platformy komunikacji między poszczególnymi podmiotami. Dlatego powiadam: coś trzeba by stworzyć z nami, z urzędem pracy, z Ośrodkiem Pomocy Społecznej, z PCPR-em, jakąś organizację zajmującą się osobami niepełnosprawnymi – taki kompleks (przedstawiciel PCPR).

Mógłby to być rodzaj centrum agregującego pochodzące z różnych źródeł informacje. Jednym z najważniejszych jego zadań byłoby tworzenie płaszczyzny spotkania dla chcących podjąć zatrudnienie i pracodawców chcących zatrudnić niepełnosprawnego pracownika, na przykład przez system informowania o warunkach zatrudniania (regulacjach prawnych, specyfice pracy z osobą niepełnosprawną), doradztwa (zawodowego, psychologicznego, prawnego) dla niepełnosprawnych, baz danych ofert pracy i chętnych (ofert CV).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *