Propozycje dobrych rozwiązań – Powiat innowrocławski cz. II

W obliczu braku jasnej strategii rozwoju powiatu, utrudniona jest także sytuacja przedsiębiorców chcących zatrudniać osoby niepełnosprawne. W powiecie inowrocławskim potencjalnie można rozwijać różnego rodzaju profile działalności gospodarczej, począwszy od rolniczej, poprzez turystyczną, po przemysłową. Wyraźne określenie kierunku, w jakim miałaby zmierzać gospodarka powiatu, zwiększyłoby pewność przedsiębiorców i umożliwiłoby długofalowe planowanie rozwoju. W związku z tym, zatrudnienie osoby niepełnosprawnej na mocy umowy z PFRON, obowiązującej przez trzy lata, przestałoby być tak ryzykowne, jak dotychczas. Na brak pewności na rynku pracy rzutujątakże warunki narzucane przez zmienne prawo, wahania koniunktury oraz inne czynniki, ale jasne deklaracje władz lokalnych mogłyby przyczynić się do jej ograniczenia. Upublicznienie klarownej strategii rozwoju miasta i powiatu pozwoliłoby również na lepsze planowanie profili edukacyjnych, jakie realizowane są w szkołach powiatu.

Czynnikiem ograniczającym możliwość aktywizacji zawodowej osób niepełnosprawnych w powiecie jest także – krytykowana w wielu wypowiedziach badanych – postawa powiatowych instytucji zajmujących się tym problemem. Pracodawcy narzekają na brak aktywności i elastyczności Powiatowego Urzędu Pracy. Respondenci twierdzili, że pracownicy PUP zajmują się wyłącznie rejestracją zgłaszających się w poszukiwaniu pracy bezrobotnych, nie zaś szukaniem osób, na które pracodawcy zgłaszają zapotrzebowanie. Ich zdaniem, pracownicy PUP powinni „wyjść zza biurek” i poprzez rozmowy z nimi dowiadywać się, na jakich pracowników jest największe zapotrzebowanie na lokalnym rynku pracy. Według przedsiębiorców, w PUP brakuje dobrych ofert pracowników, co zmusza ich do poszukiwań na własną rękę. Podobną ocenę wyrażają przedstawiciele organizacji pozarządowych, których doświadczenia ze współpracy z PUP są podobne. Wielu badanych miało również zastrzeżenia do działalności Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie. W tym przypadku problem jest podobny – brak aktywności. Zdaniem respondentów, rola PCPR ogranicza się jedynie do kierowania strumienia pieniędzy w stronę jego klientów. Brakuje natomiast kreowania polityki społecznej, współpracy z organizacjami pozarządowymi i pracodawcami polegającej na czymś więcej niż tylko przekazywanie funduszy. Należy dodać, że nie wszystkie postulaty są możliwe do spełnienia, ze względu na ustawowe ograniczenia zadań zleconych wymienionym wyżej instytucjom. Część problemów można byłoby jednak rozwiązać przy dobrej woli urzędników.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *