Propozycje dobrych rozwiązań – Powiat limanowski cz. II

Kwestia edukacji zajmuje również istotne miejsce wśród elementów, w których, zdaniem respondentów, należałoby dążyć do poprawy. Na terenie powiatu funkcjonują zaledwie dwie szkoły ponadgimnazjalne przystosowane do potrzeb osób z niepełnosprawnością ruchową. Osoby z niepełnosprawnością intelektualną kształcą się w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym w gminie Dobra. Kształci on uczniów w kierunku kucharz małej gastronomii. Zdaniem respondentów, ta oferta edukacyjna jest zbyt uboga, i należałoby ją poszerzyć o inne specjalności.

Według wielu badanych, konieczne jest polepszenie przepływu informacji dotyczących rynku pracy dostępnego dla osób niepełnosprawnych. Podkreślają oni konieczność stworzenia instytucji, której zadaniem byłoby wprowadzanie młodych osób niepełnosprawnych na rynek pracy. Instytucja ta kooperowałaby z pracodawcami i szkołami, pomagając dostosowywać ofertę edukacyjną do potrzeb rynku. Stanowiłaby ona także swoisty bank informacji na temat miejsc pracy dostępnych dla niepełnosprawnych, a także dla niepełnosprawnych chcących podjąć pracę. Oferować miałaby profesjonalne poradnictwo zawodowe skierowane dla osób niepełnosprawnych. Wydaje się, że funkcję tę pełnić powinien Urząd Pracy. Powyższy postulat sprowadzałby się więc do utworzenia w jego ramach wyspecjalizowanej komórki zajmującej się zatrudnieniem osób niepełnosprawnych. Jej pracownicy mieliby trafiać do potencjalnych pracodawców, prowadzić politykę informacyjną, dotyczącą możliwości zatrudnienia niepełnosprawnych.

Kolejną kwestią, którą poruszyli badani jest konieczność systematycznej likwidacji barier architektonicznych. Do potrzeb osób niepełnosprawnych nie są dostosowane, między innymi, takie instytucje, jak: Starostwo Powiatowe w Limanowej, Urząd Miasta w Limanowej, Powiatowy Urząd Pracy, Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie, czy Poradnia Pedagogiczna-Psychologiczna.

Duże szanse w aktywizacji zawodowej młodzieży niepełnosprawnej część badanych upatruje w rozwoju form subsydiowanych, głównie staży i przygotowania zawodowego w miejscu pracy. Jednak, ich zdaniem, te formy powinny ulec udoskonaleniu, ponieważ obecnie duża część pracodawców traktuje młodzież odbywającą staże i przygotowanie zawodowe jako tanią siłę roboczą, która – po zakończeniu umów – jest zwalniana, bez szans na trwałe zatrudnienie.

Swoich zwolenników ma także zatrudnienie wspierane na otwartym rynku pracy, zwłaszcza spółdzielnie socjalne dla osób z umiarkowanym i znacznym stopniem niepełnosprawności oraz stosunkowo niskim wykształceniem. Niektórzy badani postulują powrót do chałupnictwa, które niegdyś sprawdzało się na terenie powiatu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *