Propozycje dobrych rozwiązań – Powiat stargardzki

Wspólną wizją przedstawicieli samorządu i organizacji społecznych w Stargardzie jest nastawienie na współpracę. Mają oni przekonanie, że najlepsze pomysły rodzą się z doświadczenia – własnego i innych. Warto więc je podpatrywać i dzielić się nimi. Jednocześnie trudno mówić o rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych, jeśli nie wyprzedza jej i nie towarzyszy rehabilitacja społeczna.

Ze współpracy i naśladownictwa działań podejmowanych po sąsiedzku, ale również w innych krajach, wywodzi się w Stargardzie wiele inicjatyw. W ten sposób narodziły się Warsztaty Terapii Zajęciowej w Stargardzie, a następnie w Dzwonowie (a być może w przyszłości kolejne – mówi się o takich inicjatywach lokalnych organizacji). Tak powstał – pionierski w Polsce – projekt Centralnej Kuchni, Zakładu Aktywności Zawodowej, który chcą naśladować inni (deklaruje to Towarzystwo Rozwoju Gminy Marianowo, prowadzące WTZ w Dzwonowie, nieśmiało wspominają inne organizacje). Podobnie rozwija się mieszkalnictwo chronione zmierzające do zwiększania samodzielności mieszkańców. Wśród lokalnych liderów pojawiają się liczne śmiałe pomysły, na przykład podpatrzony na Zachodzie pomysł pubu jazzowego prowadzonego przez osoby niepełnosprawne.

Czynnikiem, który wyróżnia Stargard, jest dynamika środowiska lokalnego, która sprawia, że odważne pomysły otrzymują z czasem szanse realizacji. Na rzecz osób niepełnosprawnych działa tu kilkanaście różnych organizacji pozarządowych, które działając wspólnie są silnym partnerem dla władz publicznych. Pomysły na duże przedsięwzięcia są rozwijane od podstaw. Organizacje wykazują się cierpliwością i wytrwałością. Niemniej tylko w ten sposób, stopniowo, projekty tworzone z myślą o niepełnosprawnych można zacząć realizować, aby z czasem rozkwitły. .

Obok wymienionych powyżej czynników sprzyjających osobom niepełnosprawnym, istnieją liczne bariery w podejmowaniu pracy. Niektóre z nich można zmniejszyć poprzez zmiany w prawie. Wiele młodych osób niepełnosprawnych, które pobierają renty socjalne nie podejmuje zatrudnienia z powodu obaw o utratę świadczenia – stałego i pewnego, chociaż niskiego dochodu. Wątpią, czy będą mogli wrócić do renty w przypadku niepowodzenia lub zwoi- nienia z pracy. Z tego wynika postulat podniesienia progu dochodów, jakie można uzyskać bez utraty renty.

Ze środowiska pracodawców zgłaszany jest postulat organizacji i promocji szkoleń, z których mogliby bezpłatnie korzystać ich niepełnosprawni pracownicy. Również przyznawane kilka lat temu, a ograniczone obecnie dotacje na wyposażenie stanowiska pracy osoby niepełnosprawnej dały niektórym osobom szanse na trwałe zatrudnienie.

Jeszcze inne sugestie zgłosili pracownicy Powiatowego Urzędu Pracy. W ich opinii szansą na pracę dla niektórych osób niepełnosprawnych może stać się telepraca. Jednak ich zdaniem, obecne regulacje prawa pracy1 nie przystają do takiego sposobu świadczenia pracy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *