Propozycje dobrych rozwiązań – Powiat złotoryjski

W świetle opisanych powyżej inicjatyw może się wydawać, że sytuacja młodych osób niepełnosprawnych jest niemalże idealna i perspektywiczna. Jednocześnie przeprowadzone badania pokazują, że duża aktywność liderów lokalnych (przedstawicieli instytucji samorządowych, sektora pozarządowego, przedstawicieli szkół) i ich skuteczne działanie powoduje, że inne osoby w mniejszym stopniu czują się odpowiedzialne. Mam tu na myśli szczególnie dwie grupy osób: rodziców i pracodawców.

Przedstawiciele sfery edukacji często wspominają, że w pomocy młodym niepełnosprawnym najtrudniej jest współpracować z rodzicami. Powtarzają, że ich największe porażki pedagogiczne związane były z tym, że rodzice nie chcieli współpracować ze szkołą, czasem nie interesowali się losem swojego dziecka. To raczej przedstawiciele różnych instytucji starają się dotrzeć do rodzica, a nie odwrotnie.

Większość pracodawców, z którymi rozmawiałam nie miało opinii na temat rynku pracy w powiecie. Zazwyczaj odsyłali mnie do pracowników Powiatowego urzędu pracy, jako do osób, które w tej kwestii są najbardziej kompetentne. Z drugiej strony często mówili, że pracownicy Powiatowego urzędu pracy są za mało aktywni w kwestii zatrudniania osób niepełnosprawnych: nie szukają kontaktów z osobami niepełnosprawnymi, nie starają się polecać tych osób jako potencjalnych pracowników. Pracodawcy sprawiali wrażenie dosyć biernych. Oczekiwali, że to urzędnicy znajdą im pracowników spełniających pewne kryteria.

Współpraca rodziców osób niepełnosprawnych z liderami lokalnymi jest bardzo trudna. Wielu młodych niepełnosprawnych pochodzi z dysfunkcyjnych rodzin, z którymi praca jest długa i żmudna. Również w wielu przypadkach trzeba przełamywać bariery mentalne wobec osób niepełnosprawnych, jakie mają ich rodziny, trzeba im tłumaczyć, że osoby niepełnosprawnej w rodzinie nie należy się wstydzić. Pewną odpowiedzią na ten problem jest próba współpracy przedstawicieli instytucji oświatowych i samorządowych z rodzinami. W pewnym sensie rolę tę przejęło Powiatowe Centrum Informacji Osób Niepełnosprawnych, gdzie poprzez bezpośrednią rozmowę jego pracownicy starają się wytłumaczyć rodzinom, jak można pokierować dzieckiem niepełnosprawnym. Zadania takie pełni również Diagnoza Zapotrzebowania i Możliwości Pracy Niepełnosprawnych Mieszkańców Powiatu Złotoryj skie- go, czyli rodzaj spisu powszechnego osób niepełnosprawnych. Może on pozwolić w przyszłości przewidywać pewne problemy i docierać do rodzin borykających się z problemami dziecka niepełnosprawnego. Trudno jednak w przypadku tych problemów znaleźć jedno dobre rozwiązanie, ponieważ – jak pisałam – problem często tkwi w mentalności i przekonaniach rodzin na temat osób niepełnosprawnych. Wydaje się jednak, że sprzężone działania o charakterze z jednej strony informacyjnym, a z drugiej – wspierającym i angażującym rodziców może z czasem wpłynąć na aktywność rodziców w tej sferze.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *