Propozycje dobrych rozwiązań we Wrocławiu

Poprawę sytuacji zawodowej młodzieży niepełnosprawnej w mieście Wrocławiu i powiecie wrocławskim badani upatrują przede wszystkim poprzez wprowadzenie zmian na poziomie ogólnopolskim. Likwidacja kolejnych ulg i uprawnień pracodawców zatrudniających niepełnosprawnych powoduje pogarszanie sytuacji samych niepełnosprawnych i odchodzenie kolejnych pracodawców z chronionego rynku pracy na otwarty (co pociąga za sobą zwalnianie niepełnosprawnych, a nie przechodzenie ich wraz z pracodawcą na otwarty rynek pracy). Ogólny postulat dotyczy więc utrzymania zachęt finansowych dla pracodawców w ramach ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych z 1997 roku.

Bardzo negatywnie natomiast przyjmowane są propozycje wprowadzenia nowych rozwiązań w obecnej ustawie rehabilitacyjnej (zmierzających do ograniczania zakresu rynku chronionego na rzecz otwartego)8.

Wysoko oceniany jest zarówno przez samych niepełnosprawnych, organizacje pozarządowe oraz przedstawicieli szkolnictwa PFRON-owski program Student, jako przykład dobrze zorganizowanej, skutecznej, zindywidualizowanej pomocy dla uczącej się młodzieży niepełnosprawnej. Tak więc system celowego wsparcia finansowego odpowiadającego zindywidualizowanej potrzebie jest w wypadku uczących się osób niepełnosprawnych szczególnie preferowany.

Jeżeli chodzi o poprawę sytuacji na poziomie lokalnym, to większość badanych, jak mantrę podkreślała konieczność poprawy przepływu informacji pomiędzy instytucjami oraz urealnienie współpracy, której często nie ma:

Na papierze to jest wszystko, a jeszcze więcej na stronach internetowych. Ze współpraca jest i tak dalej. Ale to jak mówię często tylko na papierze. Urzędy, nie mówię, że wszystkie, bo zmiana jest, powolna, powolna, ale na lepsze. Jednak myślenie urzędników to często nie wychodzi poza to, co ma nakazane, zatwierdzone i jak przychodzimy do nich z różnymi pomysłami to zasłaniają się tym, że tego a tego nie mają zadekretowane więc nie można współpracować. Inna sprawa, że jedne organizacje często nie wiedzą co robią inne, a jak ktoś ma już jakąś dobrą współpracę z jakimś urzędem to też nie zawsze chce dzielić się kontaktami (przedstawiciel organizacji pozarządowej).

Powyżej zasygnalizowany został istotny problem, na jaki mogą natrafiać inicjatywy zwiększania zatrudnienia osób niepełnosprawnych. Otóż w związku ze stosunkowo dużą liczbą organizacji pozarządowych pracujących na rzecz niepełnosprawnych w regionie, pojawia się konkurencja pomiędzy tymi podmiotami. Kolejny problem wynika z faktu, że organizacje w sposób naturalny specjalizują się w określonym typie niepełnosprawności, co może ograniczać możliwości i chęci współpracy z organizacjami, które zajmują się osobami z innym rodzajem niepełnosprawności.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *