Skuteczność polityki realizowanej w samorządach terytorialnych

Z punktu widzenia skuteczności polityki realizowanej w samorządach terytorialnych wobec osób niepełnosprawnych (tam, gdzie ma ona wyartykułowany i zoperacjonalizowany kształt) kluczowymi zagadnieniami są:

– odpowiedni profil edukacji i dostęp do wykształcenia na co najmniej średnim poziomie:

– stosowanie aktywnych instrumentów oddziaływania na rynek pracy, oddziaływanie na pracodawców:

– uobywatelnienie środowisk osób niepełnosprawnych – stworzenie warunków i forów do ich aktywizacji w kształtowaniu i realizowaniu polityki publicznej adresowanej do osób niepełnosprawnych, ale także umożliwienie im aktywności w pełnym zakresie lokalnej polityki.

Współpraca instytucji samorządowych uczestniczących w realizacji zadań na rzecz aktywizacji zawodowej osób niepełnosprawnych przedstawia się w opinii wielu ich przedstawicieli ogólnie rzecz ujmując, jako zadowalająca czy nawet dobra. Należy podkreślić, iż zebrane przez nas informacje dotyczą przede wszystkim wzajemnej samooceny kontaktów przez przedstawicieli samych tych instytucji. Świadczą one o tym, że ukształtowana została pewna dobrze funkcjonująca rutyna administracyjna, która nie wywołuje poważniejszych konfliktów i problemów sprawnościowych we wzajemnych relacjach pomiędzy instytucjami. Jest to niewątpliwie dobra podstawa – ale tylko podstawa – do rozwijania przedsięwzięć wspólnych (lub co najmniej wzajemnie koordynowanych) w zakresie aktywizacji zawodowej młodych osób niepełnosprawnych. Jakość i klimat współpracy z podmiotami spoza administracji (organizacje pozarządowe, środowiska społeczne, na przykład pracodawcy) wypada w ocenach znacznie słabiej, chociaż nie sygnalizowano jakichś szczególnie dramatycznych procesów. Występujące zjawiska negatywne mają raczej uwarunkowania lokalne lub nawet czysto personalne. Niemniej jednak wskazują one na słabość lub wręcz brak systemowych rozwiązań. W tej sytuacji należy podkreślić, iż w sferze współpracy między instytucjami i innymi podmiotami społecznymi konieczne jest wyjście poza ramy formalno-prawne, poza ściśle biurokratyczne rozliczanie realizowanych form współpracy. Potrzebne jest podejście efektywnościowe – rozliczanie z osiągania celów i faktycznych osiągnięć, a nie oficjalnie włożonych zasobów i wysiłków. Potrzebna jest więc – jak w całej polskiej administracji publicznej – modernizacja pojmowania tego, na czym polega realizacja zadań publicznych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *