Sytuacja życiowa osób niepełnosprawnych

Ogromne znaczenie dla sytuacji życiowej osób niepełnosprawnych w powiecie skarżyskim ma również lokalny system wspomagania. Instytucje, takie jak: starostwo, PCPR, PUP, szkoły, organizacje pozarządowe, Klub Integracji Społecznej (działający przy MOPS) jedynie w granicach swoich kompetencji stykają się z osobami niepełnosprawnymi, a więc jako klientami pomocy społecznej, bezrobotnymi poszukującymi pracy. Jakakolwiek współpraca instytucjonalna odbywa się głównie na płaszczyźnie nieformalnej: ktoś coś usłyszy i potem idzie i pyta (przedstawiciel KIS). Nikt jednak nie czuje się odpowiedzialny za osoby niepełnosprawne. Poszukująca pracy osoba niepełnosprawna musi przebyć bardzo długą drogę „od instytucji do instytucji”, by załatwić jakąkolwiek sprawę, co niejednokrotnie w ogóle nie jest możliwe z powodów architektonicznych. Według relacji doradcy zawodowego z PUP, poszukująca pracy osoba niepełnosprawna w samym Urzędzie Pracy musi skontaktować się z co najmniej trzema osobami: z kimś od rejestracji, z pośrednikiem pracy oraz z doradcą zawodowym, ewentualnie z pracownikiem do spraw szkoleń. Innym problemem na płaszczyźnie współpracy instytucjonalnej jest konflikt kompetencji ujawniający się w sytuacjach, kiedy podejmowane są działania na rzecz osób niepełnosprawnych wymagające kooperacji i zaangażowania kilku podmiotów.

Brakuje więc podmiotu, który integrowałby wszystkie działania dotyczące osób niepełnosprawnych. Zdaniem badanych, niezwykle istotną kwestią jest utworzenie w powiecie takiej instytucji integrującej, która zatrudniałaby między innymi prawnika, psychologa, doradcę zawodowego. Ich zadaniem byłoby otoczenie osoby niepełnosprawnej kompleksową opieką. Byłoby to również miejsce spotkań i wymiany doświadczeń osób niepełnosprawnych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *