Ukrywanie niepełnosprawności

Rodzaj niepełnosprawności, która była niewidoczna, dawał pracownikom możliwość ukrywania przed swoim pracodawcą faktu posiadania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Osoby niepełnosprawne pracowały jak pełnosprawne. Działo się tak z lęku przed utratą pracy lub braku szans na otrzymanie stałego kontraktu. Ponadto zdarzało się, że obie strony – pracodawca i pracownik niepełnosprawny mieli dość ograniczoną wiedzę o korzyściach, jakie może czerpać przedsiębiorca zatrudniając osobę niepełnosprawną zdarzyło nam się nie raz, że pracownik ukrywał swoją niepełnosprawność i przyznał się dopiero po kilku latach pracy, że posiada orzeczenie o niepełnosprawności (pracodawca, powiat sokolski).

Osoby niepełnosprawne ujawniały przed pracodawcą swoją niepełnosprawność, kiedy już były pewne, że są przydatne dla pracodawcy i nie obawiały się utraty pracy na otwartym rynku pracy osoby niepełnosprawne bardzo często pracują jak pełnosprawni. Pracodawca mówi, że tylko pod takim warunkiem zatrudni daną osobę. Jeśli niepełnosprawność jest widoczna, podejrzewam, że te osoby mogą być zatrudnione raczej okresowo, niż na stałe. Znam kilka osób niepełnosprawnych, które pracują normalnie na etacie, okres próbny miały jako pełnosprawna osoba, a później pracodawca zatrudnił ich jako niepełnosprawnych. A oni wywiązują się ze swoich zadań, są lepsi niż pełnosprawni w tej dziedzinie, w tej branży i przez to nie ma problemów (NGO, powiat inowrocławski).

To, co najbardziej według pracodawców i przedstawicieli innych instytucji przeszkadzało młodym osobom niepełnosprawnym w podjęciu zatrudnienia na otwartym rynku pracy to pogodzenie oczekiwań finansowych z utrzymaniem renty.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *