Zakład Aktywności Zawodowej Centralna Kuchnia

Warsztat Terapii Zajęciowej (działa od 1 kwietnia 1993 roku) – uczestnikami są osoby niepełnosprawne intelektualnie z orzeczeniem o niezdolności do pracy (45 osób). Celem WTZ jest zapewnienie uczestnikom miejsca w społeczeństwie, nauka radzenia sobie w sytuacjach życiowych oraz stwarzanie możliwości pozyskania lub przywracania umiejętności niezbędnych do podjęcia zatrudnienia. Uczestnicy warsztatu w ramach zajęć wykonują prace na rzecz WTZ i wytwarzają przedmioty na sprzedaż. W Stargardzie regularnie odbywają się wystawy prac uczestników połączone z możliwością nabycia ich wyrobów. Od stycznia 2007 roku w związku ze zmianą zasad finansowania WTZ, warsztaty muszą wypracować 5% swoich kosztów utrzymania. Najsprawniejsi uczestnicy warsztatów mają szanse znaleźć zatrudnienie w ZAZ Centralna Kuchnia. Natomiast w razie pogorszenia się stanu psychofizycznego mogą trafić do Środowiskowego Domu Samopomocy.

Zakład Aktywności Zawodowej Centralna Kuchnia (działający od 15. sierpnia 2000 roku) zatrudnia 46 pracowników ze znacznym stopniem upośledzenia umysłowego (i 18 osób zdrowych). Świadczy usługi z zakresu gastronomii, cateringu w żywieniu zbiorowym (między innymi sześć szkół, przedszkole, zakłady pracy) i indywidualnym – w sumie przygotowuje dziennie około 800 obiadów. Obsługuje również przyjęcia, bankiety, wesela. Pracownicy niepełnosprawni są zatrudnieni na umowy o pracę w wymiarze 0,55 etatu. Otrzymują wynagrodzenie na maksymalnym poziomie pozwalającym zachować uprawnienia do renty socjalnej. Proporcje czasu pracy są skalkulowane według zasady: cztery godziny pracy – jedna godzina rehabilitacji dziennie. Jak deklaruje kierownik ZAZ CK, pracowników niepełnosprawnych trzeba powstrzymywać od pracy. Jednak w Centralna Kuchnia obowiązuje ściśle określony czas pracy. Niepełnosprawni pracownicy nie mogą pracować w nadgodzinach. Centralna Kuchnia jest finansowana w połowie ze środków PFRON. Pozostałą część środków na działalność zdobywa skutecznie konkurując na wolnym rynku z innymi firmami.

Taki zakład ma się utrzymać na rynku. Na konkurencyjnym rynku. Ma się utrzymać, bo ma świadczyć określone usługi w określonym standardzie. I to się udaje w Kuchni Centralnej (przedstawiciel samorządu). Osoby niepełnosprawne intelektualnie świetnie sprawdzają się w wykonywaniu konkretnych czynności, do których zostaną przyuczone. Jeśli jest to na przykład lepienie pierogów i smażenie ryby i do tych dwóch czynności dana osoba się świetnie przyucza, to w nich się świetnie porusza (oczywiście czynności co jakiś czas się zmienia). Ta osoba się wdraża i czerpie olbrzymia satysfakcję z wykonywanej pracy (przedstawiciel samorządu).

Warto przy tym powiedzieć, że zdarzały się już pojedyncze sytuacje, że osoby zachęcone swoimi sukcesami jako pracownicy Centralnej Kuchni, próbują swych sił na otwartym rynku pracy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *