Zmniejszenie bezrobocia wśród młodych osób niepełnosprawnych

W opinii respondentów największy wpływ na zmniejszenie bezrobocia wśród młodych osób niepełnosprawnych ma otwarty rynek pracy. Opinia dotycząca poznańskiego chronionego lokalnego rynku z nielicznymi wyjątkami nie jest najlepsza. Rynek pracy chronionej, zdaniem rozmówców, nie jest dobrym rozwiązaniem dla młodych osób niepełnosprawnych. Nie gwarantuje on szerokiego rozwoju, nie jest zazwyczaj, w ramach otrzymanej pracy, określona ścieżka kariery, praktycznie nie istnieje możliwość dokształcania i uczestnictwa w kursach podnoszących kwalifikacje zawodowe. Chroniony rynek pracy jest także, ich zdaniem, szerokim polem do nadużyć. Znane są przypadki z lokalnego chronionego rynku, polegające na zatrudnianiu osób niepełnosprawnych tylko „na papierze”, przy jednoczesnym pobieraniu dofinansowań. Nieuczciwi pracodawcy oddają niewielką część otrzymanych środków osobie niepełnosprawnej w zamian „za milczenie”, zaś reszta jest zyskiem wędrującym do ich kieszeni. Z powyżej przytoczonych powodów, część respondentów nie widzi miejsca dla młodej osoby niepełnosprawnej na chronionym rynku pracy, stojąc na stanowisku, iż niezbędna jest dokładna weryfikacja oferty lokalnego chronionego rynku, uczciwości pracodawców i spełniania przez Zakłady Pracy Chronionej ich podstawowej funkcji, jaką jest rehabilitacja zawodowa i wejście na otwarty rynek pracy. Zdaniem rozmówców, jeśli zakład nie spełnia swojego podstawowego zadania nie ma wskazań do tego, aby otrzymywał dotację z budżetu państwa. Powinien być wówczas traktowany tak, jak wszystkie inne zakłady z otwartego rynku.

Istotnym czynnikiem decydującym o wejściu młodej osoby niepełnosprawnej na rynek pracy jest, zdaniem rozmówców, zdobyte wykształcenie, wiedza i doświadczenie zawodowe. W związku z tym, dobrym rozwiązaniem proponowanym przez respondentów w tym zakresie jest jak największa mobilizacja lokalnych podmiotów odpowiedzialnych za kształcenie do znacznego podnoszenia poziomu edukacji dzieci i młodzieży niepełnosprawnej. Należy przede wszystkim zwrócić uwagę na dostęp do wysokiego poziomu kształcenia, praktyk, wyjazdów stypendialnych oraz wszystkich innych form kształcenia gwarantujących zarówno osobie z nabytą, jak i wrodzoną niepełnosprawnością edukację w warunkach jak najbardziej otwartych. Respondenci zaznaczają, iż niezbędna jest zmiana postaw wobec tak zwanej edukacji otwartej. Nie powinna już ona bowiem określać wyłącznie możliwości kształcenia osoby niepełnosprawnej w ogólnodostępnych placówkach edukacyjnych, ale powinna wyznaczać nowe standardy ułatwiające korzystanie niepełnosprawnej młodzieży z zagranicznych wyjazdów naukowych, konferencji, szkoleń, praktyk i innych tego rodzaju form dopełniających kształcenie w szkołach, a obecnie jeszcze w większości niedostępnych ze względów organizacyjnych dla niepełnosprawnej młodzieży.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *